Ba’zida raqamlar va foizlar haqidagina emas, shunchaki odamlar haqida gapirishni istaymiz. Qanday qilib odatiy bir kun haqiqiy o‘zgarishlarga olib kelishi mumkinligini eslatgimiz keladi. Ana shunday o’ylar bilan AVO'da eco day — ofisda taqib yuradigan beyjiklarni yechib, ko’chat ekishga chiqadigan kunimiz paydo bo’ldi.
Hududlarda ozodalikni keng yoyish va shaharni yanada yashillikka burkantirish uchun butun jamoamiz bilan Navro‘z istirohat bog‘iga bordik. Noutbuklar o‘rniga — ishchi qo‘lqoplar va chiqindi xaltalari. Kofe-breyklar o‘rniga — nihollar va ochiq havodagi mehnat mazasi.
Bu navbadagi «hisobot uchun o‘tkazilgan korporativ tadbir» emas. Shunchaki biz ham hammaga — odamlarga, shahrimizga va sayyoramizga foydasi tegadigan ish qilishni istadik. Jamoamiz va do‘stlarimiz bilan yig‘ildik, hamkasblarimizning bolalari ham kichkina belkuraklarni olib, o‘zlarini kattalar bilan bir safda his qilganliklaridan xursand bo’lib yugurib yurdilar.
Biz o‘nlab daraxtlar ekdik. O’nlab qoplarni chiqindilar bilan to’ldirdik. Eng muhimi — bu bizning shahrimiz, bizning bog‘imiz ekanligini his qildik. Demak, g‘amxo‘rlik qilish ham bizning vazifamiz.
